از تشک های پخت در آشپزخانه گرفته تا کاتترهای پزشکی و درزگیرهای ساختمانی، یک ماده مصنوعی وجود دارد که همه آنها را ممکن می کند: سیلیکون. این ماده همه کاره به دلیل خواص قابل توجه آن در صنایع بی شماری ضروری شده است.
در حالی که اغلب اشتباه گرفته می شود، سیلیکون و سیلیکون اساساً متفاوت هستند. سیلیکون یک عنصر طبیعی است، در حالی که سیلیکون یک پلیمر مصنوعی است. ساختار اصلی سیلیکون متشکل از سیلیکون، کربن، هیدروژن و اکسیژن (گاهی اوقات با عناصر اضافی)، از پلی ارگانوسیلوکسان تشکیل شده است که در آن اتم های سیلیکون با اکسیژن پیوند می خورند و پیوندهای سیلوکسان را تشکیل می دهند. ظرفیتهای باقیمانده اتمهای سیلیکون با گروههای آلی، عمدتاً متیل (CH3) متصل میشوند، اگرچه ممکن است شامل فنیل، وینیل یا هیدروژن نیز باشند.
این ساختار شیمیایی منحصربهفرد به سیلیکون ویژگیهای خارقالعادهای میدهد که آن را در کاربردهای مختلف ارزشمند میکند.
ساخت و ساز:درزگیرها ضد آب و عایق حرارتی هستند و دوام ساختمان را افزایش می دهند.
خودرو:روان کننده ها اصطکاک موتور را کاهش می دهند در حالی که آب بندی ها از نشتی جلوگیری می کنند و طول عمر قطعات را افزایش می دهند.
الکترونیک:کپسولکنندهها از اجزای سازنده با قابلیتهای عایق و مدیریت حرارتی محافظت میکنند.
بهداشت و درمان:سیلیکون درجه پزشکی به دلیل ایمنی و سازگاری در کاتترها، ایمپلنت ها و پانسمان های زخم ظاهر می شود.
آشپزی:نسخههای ایمن برای مواد غذایی، ظروف پخت نچسبی را ایجاد میکنند که در مقابل دمای فر مقاومت میکنند و در عین حال تمیز کردن آن آسان است.
مراقبت شخصی:به دلیل بافت صاف و خواص ضد آب آن در شامپوها و مراقبت از پوست گنجانده شده است.
منسوجات:نرم کننده ها حس پارچه را بهبود می بخشند و در عین حال مزایای ضد چروک و کاهش استاتیک را ارائه می دهند.
با پیشرفت تکنولوژی، کاربردهای سیلیکون با چندین جهت امیدوارکننده در حال گسترش هستند:
این ماده قابل توجه به تکامل خود ادامه می دهد و راه حل های جدیدی را نوید می دهد که صنایع را بیشتر متحول می کند و زندگی روزمره را بهبود می بخشد.